Οι διαφωνίες θέλουν τον τρόπο τους!

Όταν τα παιδιά ήταν μικρά, είχαμε βρει ένα κόλπο για να ξεπερνάμε τις δύσκολες στιγμές. Είχαμε κρεμάσει στο δωμάτιο τους ένα πίνακα από φελιζόλ, που τον είχαν ζωγραφίσει σε ένα ωραίο πράσινο χρώμα. Σκοπός του πίνακα ήταν να γεμίσει με ζωγραφιές.

Κάθε φορά που είχαμε μια διαφωνία, ένα τσακωμό ή κλάματα για οποιονδήποτε λόγο, βάζαμε μια μικρή ζωγραφιά στη συλλογή τους!

Πολύ σύντομα γέμιζε, τότε τα κατεβάζαμε και τα αποθηκεύαμε σε ένα ντοσιέ! Πάνω σε κάθε μικρή ζωγραφιά, γράφαμε την ημερομηνία  και ένα συναίσθημα. Όλα αυτά βέβαια, όχι ακριβώς την ώρα  του καυγά, λίγο αργότερα!

 

Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Κρεμάστε στο παιδικό δωμάτιο, ένα πίνακα από φελλό ή φτιάξτε ένα δικό σας πίνακα από μακετόχαρτο. Ζητήστε από τα παιδιά να μιλήσουν γιαυτό που συνέβη. Ρωτήστε τα πως νιώθουν, να δώσουν μια λέξη στο συναίσθημά τους. Μόνο αυτό. Χωρίς κήρυγμα, χωρίς συμβουλές.  Είναι ένας τρόπος να καταλάβουν ότι τα αποδέχεστε, ακόμα κι όταν διαφωνείτε. Ότι μπορείτε να συζητάτε και να τα αγαπάτε ακόμα κι όταν  εκφράζουν δύσκολα συναισθήματα, όπως οργή, θυμός, ζήλια.

Κάντε μια μεγάλη αγκαλιά! Πάντα μετά από έναν καυγά, θέλουμε αγάπη! Όλοι μας!

 

Καλή επιτυχία!

 

Μαίρη Στραβοράβδη, δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο infokids.gr