Είμαι εγώ.

Σε όλο τον κόσμο δεν υπάρχει κανείς ακριβώς όμοιος με εμένα.

Για αυτό κάτι που προέρχεται από μένα είναι αυθεντικά δικό μου, γιατί εγώ μόνος μου το διάλεξα.

 

Μου ανήκει κάθε τι που έχει σχέση με μένα:

  • Tο σώμα μου και κάθε τι που κάνει,
  • Tο μυαλό μου με όλες του τις ιδέες και τις σκέψεις,
  • Tα μάτια μου με όλες τις εικόνες που αποτυπώνουν
  • Tα αισθήματά μου, όποια και αν είναι, θυμός, χαρά, αγάπη, απογοήτευση ή ενθουσιασμός
  • Tο στόμα μου και όλα τα λόγια που βγαίνουν από αυτό, γλυκά, ευγενικά ή απότομα, σωστά ή λανθασμένα
  • H φωνή μου σιγανή ή δυνατή και όλες μου οι πράξεις είτε απευθύνονται σε άλλους είτε σε μένα.
  • Μου ανήκουν οι φαντασίες μου, τα όνειρά μου, οι ελπίδες μου, οι φόβοι μου.
  • Μου ανήκουν όλοι μου οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες, όλες μου οι αποτυχίες και τα λάθη μου.
  • Και αφού μου ανήκει καθετί δικό μου, μπορώ να γνωρίσω βαθιά τον εαυτό μου και να τον αγαπήσω.
  • Και έτσι, θα καταφέρω ώστε κάθε μέρος του εαυτού μου να δουλεύει για το καλό μου.
  • Ξέρω πώς υπάρχουν κομμάτια του εαυτού μου που μου είναι ακατανόητα και άλλα που δεν τα ξέρω καθόλου.
  • Μα εφόσον νοιώθω φιλικά και αγαπώ τον εαυτό μου, μπορώ με ελπίδα και θάρρος να προσπαθήσω να καταλάβω και να μάθω περισσότερα για μένα.
  • Το πώς φαίνομαι ότι λέω και ότι κάνω σε μια δεδομένη στιγμή είναι αυθεντικά δικό μου και δείχνει σε τι σημείο βρίσκομαι τη στιγμή εκείνη.
  • Καμιά φορά όταν κοιτάζω τι έκανα, τι είπα, πώς σκέφτηκα και πώς αισθάνθηκα, βλέπω σημεία που δεν μου ταιριάζουν. Μα μπορώ στο μέλλον να κρατήσω ότι ταιριάζει, ν’ αφήσω αυτά που δεν μου ταιριάζουν, και να ανακαλύψω κάτι καινούργιο για αυτό που δεν ταιριάζει.
  • Μπορώ να βλέπω, να ακούω, να αισθάνομαι, να σκέφτομαι, να μιλώ και να ενεργώ.
  • Έχω καθετί που χρειάζεται για να επιζήσω να είμαι δημιουργικός και να νοιώσω κοντά με τους άλλους ανθρώπους.
  • Μπορώ να δώσω νόημα και να βάλω σε τάξη μέσα μου τον κόσμο που με περιτριγυρίζει ανθρώπους και αντικείμενα.
  • Είμαι ο αρχιτέκτων, είμαι ο μηχανικός του εαυτού μου.
  • Είμαι ΕΓΩ και είμαι εντάξει.

 

Η Αμερικανίδα ψυχοθεραπεύτρια Virginia Satir (1916-1988) υπήρξε από τις ηγετικές φυσιογνωμίες στο χώρο της οικογενειακής, Συστημικής ψυχοθεραπείας. Γεννήθηκε στην πόλη Νέιλσβιλ του Ουισκόνσιν στις 26 Ιουνίου του 1916. Ήταν το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας και από πολύ νωρίς παρουσίασε ιδιαίτερα ανεπτυγμένη περιέργεια. Έμαθε μόνη της να διαβάζει όταν ήταν μόλις τριών ετών και ήθελε να γίνει ντεντέκτιβ.

Η Συστημική θεραπεία που ανέπτυξε, ή αλλιώς το Μοντέλο Ανάπτυξης Σατίρ, τονίζει την εμπλοκή του εσωτερικού εαυτού και αναλύει την κατάσταση και τις επιλογές του ατόμου. Στο βιβλίο της «Conjoint Family Therapy», το οποίο βασίστηκε στα μαθήματα που παρέδιδε στο Ινστιτούτο Ψυχικής Έρευνας, τονίζει τη σημασία της αυτοεκτίμησης που τρέφει το άτομο. Το βιβλίο αυτό έκανε τις θεωρίες της γνωστές στο ευρύ κοινό και τα επιτεύγματά της αναγνωρίστηκαν από την Αμερικανική Ένωση για τη Θεραπεία Γάμου και Οικογένειας και από την Ακαδημία Πιστοποιημένων Κοινωνικών Λειτουργών.